Қазақ халқының дәстүрінде әйел - анаға, отбасы ошағының сақтаушысына, әйел - еңбекқорға деген сый - құрмет ерекше болған. Бір қолымен әлемді, екінші қолымен бесікті тербеткен аналарымызды халқымыз құрмет тұтып, жұмақты ардақты ана табанының астынан іздеген. Адамзат баласы ана алдында қашанда басын иеді, анаға мәңгілік қарыздар. Өйткені, ана – тіршіліктің тірегі, отбасының алтын діңгегі. Әйелдің жүрегі – әлемнің тірегі, ана қуанышы, әйел қуанышы – әр үйдің, отбасының мерейі  саналады.

Халықаралық әйелдер мерекесі қарсаңында аудандық орталық кітапхана қызметкерлерінің ұйымдастыруымен “Аналар - отбасымыздың тірегі” атты әдеби-сазды кеш өтті. Айтулы шараға аудандық зағиптар қоғамының  төрағасы Еркін Мұхамедов бастаған қонақтар қатысып, өнерлерін ортаға салды.
Мерекелік шараны аудандық орталықтандырылған

Мен, Михайловка (бүгінгі Сарыкемер) ауылында 1984 жылы мамырда дүниеге келіппін. Осындағы Қазақстанның 40 жылдығы атындағы орта мектебінде білім алдым.
2001 жылы Тараз қаласындағы Қ.А.Яссауи атындағы университетін "Тарих және география"  мамандығы бойынша күндізгі бөлімді,  2005 жылы "Қайнар" университетінде «Құқықтану» факультетін сырттай бөлімде аяқтадым. Алғашқы еңбек жолымды Сарыкемер ауылындағы Н.Киікбаев атындағы орта мектебінде «Социолог» мамандығы бойынша бастадым.  2007-2012 жылдары Алматы облысындағы ЛА 155/4 мекемесінде қызмет атқарып, отбасы жағдайына байланысты Байзақ аудандық полиция бөліміне ауысып келдім. Әкем Мұрас Сейтханұлы да полицияда қызмет атқарған. Әке жолын қуып, бүгінде осы салада еңбек етіп келемін. 2018-2019 жылдары Жамбыл облысы полиция департаментінің қызметкерлері арасында жауынгерлік атудан облыстық турнирде

Оғыздың ханы Қарабура әулиенің қызына үйленеді. Есімі Бегім екен. Өте ажарлы болғасын, жұрт оны «Бегім сұлу» деп атапты. Бірде хан аңға шыққанда бүркітінің томағасын ұмытып кетеді.

Атқосшыны томағаға жұмсайды. Ол Бегім сұлуды көріп, ақыл-есінен айырылады. Ертесіне есін әрең жинап, қайтып келеді. Патша қаһарланып:
– Неге кешіктің, – деп дүрсе қоя берді. Ол қорыққаннан:
– Ханым білегімнен ұстап жібермей қойды, – деп өтірік айтады. Хан ашуланып, үйіне келеді. Сөзге келместен, әйелінің

Аналардың абзалдылығын айту ұрпаққа аманат. Себебі, адамзатты мойындатқан ғұлама - данышпан да, тарихқа есімі алтын әріппен жазылған арыстан да анадан туған!

Рапишова Райкүл анамыз дүние есігін 1945 жылы сол кездегі Свердлов (Байзақ) ауданы, Абай кеңшарында дүниеге келген. Балалық шағынан ата - анасынан тәрбие алып, еңбекке бейімделіп өсті.
Соның арқасында ол 23 жасында-ақ аудандық атқару комитеті Кеңесінің депутаты болып сайланған. Өзі құс фабрикасында еңбек етсе, өмірлік жолдасы Тұрсынқұл ата саналы өмір жылдары шаруашылықта автокөлік жүргізушісі қызметін атқарады. «Әйел бір қолымен бесікті тербетсе, бір қолымен әлемді тербетеді». Сондықтан, қазақ әйелі отбасы қоғамының ұйытқысы, тәрбиенің берік қорғаны. Райкүл анамыз  үш рет егіз ұл-қызды

Для каждого из нас мама – это самый близкий, родной человек. И не важно, сколько нам лет,  чего мы добились в этой жизни, дороже ее нет никого на всем свете.  Самое главное, что она нам дала – это жизнь. И за это мы должны быть ей благодарны. Сколько посвящено стихов, песен маме, сколько сказано красивых и душевных слов. Мне  лично очень близки слова Виссариона Белинского о матери: «Нет ничего святее и бескорыстнее любви матери;  всякая привязанность, всякая любовь, всякая страсть или слаба, или своекорыстна в сравнении с нею».

Мама – это  первое слово, которое произносит человек. А какие у нее нежные и самые родные руки. Сколько тепла, нежности хранится в ее сердце.  Только она может дать  действительно ценный совет. Никто как мать не может переживать, не спать по ночам, а сколько ей пролито слез, когда мы болеем или, когда нам плохо. А как искренне радуются наши