Қ.Нарбатыр,
Байзақ ауданының Құрметті азаматы.

Күллі әлемді күркірете күңірентіп өткен, дүниежүзілік соғыстан кейін ел тұрмысының еңсе түзеуіне есті, парасатты ерлердің еңбегі мейлінше молынан сіңді. Сол ауыртпалықты кезеңде қайраткерлік сапада байқалып бар күш-жігерімен жұртқа ортақ жұмыстың жандануына өз ықтиярымен үлес қосып, осы таза ниетін сақтаумен өмірінің соңына дейін ізгі істердің іргесін нығайту мақсатын орындап кеткен Жапар Дидарбековтың жарқын дидары жалпының көз алдында тұр деп ойлаймыз. Болмысына біткен биік өре, терең ой жетегінде еңбекті сүю арқылы ел жақсысы атанған Жапар ағамыз кесек мінездің адамы еді, тура сөйлеудің ту ұстаушысы еді десек бұл сөзімізді ешкім артық көрмес.
Ауданымыздың алдыңғы қатарлы

Өзінің туып-өскен ауылының қадірлі қариясы болған Серікбай Құмғанбаевтың ғұмыры өнегеге толы.
Ол 1906 жылы қазіргі Дихан-2 ауылында дүниеге келген. Кеңес үкіметі уағында орта мектепті бітірген соң, Жамбыл есеп-санақ техникумына оқуға түседі. Ал, неміс - фашистері Отанымызға шабуыл жасаған 1941 жылы 36 жасар Серікбай қатарластары секілді Отанын қорғауға соғысқа аттанады.
Сөйтіп 1942 жылдың наурыз айынан 1944 жылдың шілде айына дейін жаяу әскердің қатарында кескілескен қырғын соғыстың бел ортасында жүріп, Тамбов, Курск, тағы басқа көптеген қалалар мен ауылдарды жаудан тазартуға қатысты. Бірнеше рет ауыр жараланып, госпитальға жатып емделіп, қайтадан соғысқа аттанған. Сол қолына оқ тиіп жараланып, елге мүгедек болып келген ол «Ерлігі үшін», тағы басқа толып жатқан медальдармен марапатталады.
Отанға оралған жігіт ағасы қарап жатпай, күйзелген шаруашылықты қалпына келтіру жұмыстарына

М.Манекеев,
«Ауыл жаңалығы».

Бүкіл жер жаhанды дүрліктерген сұрапыл соғыстың біткеніне де міне 70-жылдың жүзі болды. Ұлы Отан соғысында қанқұйлы жаумен шайқасқандардың қатарында Әбен Сұлтанбеков те болатын.
Кешегі соғысқа қатысқан көкөрім бала, көгенкөз жас бүгінде, сақал-шашы ағарған қартқа айналды. Сол сұрапылдың көзі тірі куәгерлері бүгінде біртіндеп, өмірдің көш керуенін артқа тастап азайып барады. Амал қанша, өмірдің заңдылығы осы. Тіршілікте бір күндік бейбіт өмірдің қадірін біліп, ұрпақтарына бейбіт өмірді аманат етіп, Ұлы Жеңіс мерекесіне жетпей қаншама ардагерлер өмірден өтіп жатыр...
Батыр атанып, омырауына алтын жұлдыз қадап, атақ-даңқы

Дәметкүл Әсембаева,
зейнеткер.
Сарыкемер ауылы.

«…Жалпақ жұртыңды құрметтеу, алдымен, өзің тұрған өлкенің тарихын танудан, адамдарын ардақтаудан басталады»- деп Елбасымыз айтқандай,  туған жеріне өлшеусіз еңбек сіңірген, Ұлы Отан соғысында от пен оққа кеудесін тосқан соғыс ардагерлерінің бірі-Көделбай Бөгенбаев бүгінде арамызда болмаса да оның артында қалған өнегелі өмірін жас ұрпаққа тәрбиелеу өте маңызды.
1922 жылы Жамбыл ауданының Пионер ауылында  шаруа отбасында  дүниеге келген  Көделбай  алдымен Жамбыл қаласындағы мектепті үздік тамамдап,  Алматы қаласындағы Абай атындағы педагогикалық институтының математика факультетіне оқуға түседі. Жігерлі де білімге құштар  жас, топ ішінен көзге түсіп, жастардың жетекшісі болып

Гүлназ, Ерназ Тұрғынбековтер,
Н.Киікбаев атындағы орта мектебінің  оқушылары.

Ұлы Отан соғысының Жеңіспен аяқталғанына 70 жыл толды.  Бүгінгі ұрпақ соғыстың    зардабын осы тақырыпқа арналған  кинофильмдер көріп,   ақын-жазушылардың шығармалары арқылы  білдік.  Біздің сыныпта оқитын оқушылардың  аталары   майданда   жаумен шайқасса,  әжелері тылда еңбек еткен белгілі. Сондықтан біздер де  майдангердің ұрпағымыз деп айтуға болады.
Атамыз  Тұрғынбек Бошқаев  ауданымызға қарасты  Дихан-1 ауылында қарапайым шаруа отбасында дүниеге келген.  Буденовка орта мектебінің 9-сыныбын бітірген соң,  1941 жылдың күзінде, әскер қатарына шақырылған. 1942 жылы майданға аттанып, 103-інші дивизияның құрамында соғысқа кірген. екен. Украинаның Житомир, Луковицы, Ростов, Орловск қалаларын