Сібір жарасы – Bacillus anthracis бактерияларын тудыратын жедел және аса қауіпті сапрозооноздарға жататын жұқпалы ауру. Сібір жарасының қоздырғышы үшін резервуар-сыртқы орта (ластанған топырақ) және жануарлар. Жануарлардың ішінде сиырлар, қойлар, жылқылар, ешкілер, түйелер, шошқалар, бұғылар сібір жарасына ең сезімтал – олар жем, су немесе жәндіктердің шағуы арқылы жұқтырады. Ақ тышқандар, гвинея шошқалары, қояндар, хомяктар, маймылдар да инфекцияға сезімтал, төзімді – иттер мен мысықтар. Жануарлардағы сібір жарасы жағдайлары, әдетте, жаз және күз мезгілдерінде орын алады. Ауру жануар қоршаған ортаға қоздырғышты несеппен, нәжіспен, сілекеймен шығарады.
Адам жануарға күтім жасау, мал сою, ұшаны кесу, мал өнімдерімен (тері, аң терісі, жүн, қылшық) жанасу, қоздырғыштың себілген, споралары арқылы сібір жарасын жұқтыруы мүмкін. Сонымен қатар, инфекция жұқтырған шаңды, сүйек ұнын жұтқанда, жұқтырған жануардың шикі немесе термиялық өңделмеген етін жегенде немесе жәндіктердің шағуы арқылы (жылқылар, шыбындар, масалар) пайда болуы мүмкін. Қауіптің тағы бір көзі - топырақ, дәлірек айтсақ - мал қорымдары.
Сібір жарасының белгілері:
Адамның инкубациялық кезеңі бірнеше сағаттан 8-14 күнге дейін созылады, орташа есеппен 2-3 күн. Оның ұзақтығы берілу жолына және қоздырғыштың инфекциялық дозасына байланысты. Берілудің байланыс механизмі кезінде инкубациялық кезеңнің ұзақтығы 2-ден 14 күнге дейінгі тері формасы пайда болады.
Сібір жарасын емдеумен аурухана жағдайында жұқпалы аурулар дәрігерлері айналысады.

Еркін ОРАЗОВ,
Байзақ ауданының ветеринарлық бөлімінің басшысы.