Қоғамның шынайы бейнесі оның заңдарынан ғана емес, сол заңдарды орындайтын адамдардың ар-ожданы арқылы көрінеді. Экономика дамып, ғимараттар салынып, технология жаңаруы мүмкін, алайда егер қоғамда ар-ождан әлсіресе, мұндай даму баянды болмайды. Осы тұрғыдан алғанда, пара мен ар-ождан мәселесі – кез келген ел үшін аса маңызды, тағдыршешті тақырып.
Парақорлық – адам мен қоғам арасындағы сенімді бұзатын ең қауіпті құбылыстардың бірі. Ол бір сәттік пайдаға негізделгенімен, ұзақ мерзімді зияны орасан. Пара тек заңды бұзбайды, ол адамдық қарым-қатынасты улайды, әділеттілік ұғымын жоққа шығарады. Пара жүрген жерде адал еңбек бағаланбайды, ал шынайы қабілет екінші орынға ығысады.
Ар-ождан – адамның ішкі соты. Ол адамды заңнан бұрын жауапқа тартады. Заңнан айналып өтуге болады, ал ар-ожданнан қашып құтылу мүмкін емес. Ар-ожданы ояу адам үшін пара алу – тек құқықтық емес, рухани қылмыс. Себебі ол өз қадірін, өз болмысын ақшаға айырбастайды. Мұндай айырбас ешқашан адамды бақытты етпейді.
Ар-ождан – адамға тегін берілген, бірақ оны сақтау үлкен жауапкершілік талап ететін құндылық. Ол адамды бай қылмауы мүмкін, бірақ оны қадірлі етеді. Ақша жоғалуы мүмкін, қызмет кетуі мүмкін, ал таза ар-ождан адаммен өмір бойы бірге болады. Пара алған адам уақытша ұтқандай көрінгенімен, ол өз тыныштығынан, өз абыройынан айырылады.
Парақорлықпен күрес – бір күндік науқан емес, үздіксіз процесс. Ол заңнан басталып, тәрбиемен жалғасып, жеке адамның саналы таңдауымен аяқталады. Заң жазалай алады, бірақ ар-ожданды оята алмайды. Ар-ожданды тек тәрбие, үлгі, жеке жауапкершілік қалыптастырады.
Әр азамат өзінен бастамайынша, қоғам өзгермейді. Пара бермеу – бұл тек заңға бағыну емес, бұл ар-ождан алдындағы адалдық. Әділетсіздікке қарсы үнсіз қалмау – азаматтық жауапкершіліктің көрінісі. Кішкентай адал қадамдар үлкен өзгеріске бастайды.

Ербол Садыров,
аудан әкімдігі сәулет, қала құрылысы және құрылыс бөлімінің басшысы.