Кеше Үлгілі ауылындағы ең үлкен көрікті көшелердің бірі - Қожаберген  Исмайлов көшесінің бас жағына Ұлы Отан соғысының және еңбек  ардагері Қожаберген Исақұлына арналып қойылған ескерткіш тақтаның ашылуы болды.
Салтанатты шараға ауыл тұрғындарымен бірге ауылдық округтің әкімі Мейіржан Досмұратов пен аудандық мәслихаттың депутаты Ләйла Бесбаевада қатысты.
Қожаберген Исмайлов 1918 жылы Үлгілі ауылында дүниеге келген. Жастайынан еңбекке араласып, техника тілін тез игерген жан.
1938 жылы әскерге аттанып, Ұлы Отан, фин және жапон басқыншыларына қарсы соғысқа қатысқан. Соғыста жүріп бірнеше марапаттарға ие болған ол елге 1946 жылы оралады. Соғыстан оралысымен «Үлгілі» кеңшары, кейінірек «Киров» колхозында механик, бас инженер қызметтерін абыроймен атқарып, ауданның

Еуразияның орталығы саналатын Астана-тәуелсіздіктің төл туындысы саналады.  Бүгінгі таңда сәні мен салтанаты жарасқан Елорда - әлемдегі ең жас астаналардың бірі.
Тарих беттерін парақтайтын болсақ, Ақмола бастапқыда бекініс ретінде дүниеге келіп, оның іргесінде қазақ ауылы пайда болған екен. Атауы Қараөткел, Ақмола,  Целиноград, қайтадан Ақмола, Астана атына ие болған жасампаз қала 1998 жылдан бері Қазақстанның орталығына айналды.
Елорда арқылы қазақ елін әлем таныды. Өсіп келе жатқан жас ұрпақтың бойына патриоттық сезім мен отансүйгіштік рухты тәрбиелейтін

Кеше,  “Amanat” партиясы аудандық филиалы ғимаратының фойесінде аудан әкімдігі жұмыспен қамту және әлеуметтік бағдарламалар бөлімінің ұйымдастыруымен үйде арнаулы әлеуметтік қызметтер алатын мүгедектігі бар қарттар және балалармен әлеуметтік қызметкерлердің бірлесіп жасаған қолөнер бұйымдарының көрмесі өткізілді. 
Астана қаласының 26 жылдығына арналған көрмеге  ұлттық кәдесыйлар, моншақ  пен  түймеден, қағаздан жасалған сөмке, ыдыстар,  себеттер, тоқыма

«Жақсы адам-жұрттың ырысы», «Жақсы-ай мен күндей» дейді халқымыз. Ауданның өсіп-өркендеуіне елеулі үлес қосқан, бүгін көңіл төрінде азаматтық келбеті сақталған, жүрегімізде жылы жүзі мен ісі, сөзі жатталған, ағалық ақылын айтып, шапағатын тигізген жайсаң азаматтардың бірі – Әбдеш Анарқұлов.
Тонның ішкі бауындай біте  қайнасып, етене жақын жүргендер, қызметтік жолда әріптес болғандар оны аса қарапайым, кішіпейіл, көпшіл болған жан еді дейді. Жауапты жұмыс майданында шыңдалып, еселі еңбектің қазанын қайнатқан оның еңбек жолындағы табыстары оны биік баспалдақтарға көтерді. Абзал ағамыз  арамыздан мәңгіге алыстап кетпегенде, биыл

Первое воскресенье июля в стране отмечается Национальный день домбры, начиная с 2018  года. Праздник был учрежден  для дальнейшей консолидации общества вокруг идеи сохранения и возрождения национальной культуры и идентичности. Безусловно, домбра является главным символом казахской музыкальной культуры, без которой не обходилось ни одно событие в жизни народа. Так было еще во времена кочевников и остается по сей день. Этот музыкальный инструмент является нашим наследием,  менталитетом, неотъемлемой частью нашего национального кода, целым миром для казаха,  его душой.
Домбра играла важную роль в жизни не только профессиональных исполнителей и акынов, но и была верной спутницей кочевников-скотоводов. На протяжении многих веков домбру можно было встретить в каждой юрте. Ее нельзя было разбивать, кидать на землю, оставлять пылиться в углу или допускать ее поломку. С ней обращались как со святыней и хранили на почетном месте. Так исторически сложилось, что она стала одним из самых  важных атрибутом