Халқымыз асылын ардақтап, қариясын құрметтеген. Өмірден көргені, көңілге түйгені мол, тыңдай білгенге ақыл-ойы алтын көмбе ардагерлерді әспеттеп, оларға құрмет көрсету-баршамыздың парызымыз.  Отан үшін от кешіп, жалынды жастық шағын соғыс өртінде

Жарқын  мереке қарсаңында  «Нұр Отан»  партиясы аудандық филиалы төрағасының бірінші орынбасары  Н.Тлепов, аудан әкімдігі білім бөлімінің басшысы З.Дүзенова, ЗТМО Байзақ аудандық бөлімінің  директоры М.Биторсыховтар Үлгілі және Жалғызтөбе

Г. Ермұратова,
“Ауыл жаңалығы”.

Соғыс жылдары Отан үшін от кешіп, ерлікпен шайқасқан, туған жеріне  аянбай тер төгіп, өлшеусіз еңбек сіңірген-Жақаш ауылының тұрғыны, соғыс және еңбек ардагері, ІІ топтың мүгедегі  Өнербай Молдабаев атамызбен жүздесудің сәті түскен-ді. Орта бойлы, жүзін күн сүйген  қарияның отты жанарынан жас кезінде алмастай өткір болғандығын байқамау мүмкін емес еді.
Өнербай атаны тағдыр еркелетпепті. Әкесі  Молдабай 37 жасында Тараз қаласынан келе жатып, соқырішектен жолда қайтыс болады.  6 жасында жетім қалған ол анасы Күлжардың тәрбиесінде болып,  аумалы-төкпелі заманның  ауыртпалығын көтере  жүріп, шарболаттай шыңдалады. 1939 жылы Тегістік ауылындағы орта мектептің

Кешегі бойына ерлікпен, жігер тұнған жауынгер, бүгінгі ел құрметіне бөленген ардагерлердің бірі-ақжарлық  Бахы  атамыз 89 жасқа келсе де тың. Әрбір сөзін нықтап айтатын  ардагер  аузы дуалы шешендердің нақыл сөздерін,  эпостық жырлармен қатар шежіреден сыр шерткенде тәнті болдық.

Әкесі Рүстембек пен анасы  Нұрлықайымның тұңғышы  Қайсардың соңынан ілесе өмірге келген Бахы атамыз 1925 жылы ауданымызға қарасты Ақжар ауылының терістік жағындағы Қарасу бойындағы  Қызылқұм (қазіргі Ақжар) ауылында  дүниеге келіпті. Ұжымдастыру, аштық пен қуғын-сүргін жылдарының  қиындығын көзімен көріп өскен ол жастайынан еңбеккер болып өседі. Өзі қатарластармен  бірге  қара жұмыстың қазанында шынығады. Өгіз арбамен  бидайды Ақшолақ стансасындағы вагондарға тасу секілді жұмыстарды  атқарып жүргенде, яғни 1942 жылдың  маусым айында

Г. Әбдіқұлова,
“Ауыл жаңалығы”.

Сұрапыл соғыс жылдары қан майданмен қатар тылда да жан алып, жан беріскен еңбек майданы жүріп жатты. Тыл ардагерлері де отанымызды қорғау жолындағы ауыртпалықты нардай көтеріп, Жеңіске  ұшан-теңіз үлес қосты. Сондай  сүйегі асыл аналардың бірі-Жақаш ауылында тұратын 99 жастағы Райхан Әлібайқызы Шомаева. Жүздің белесіне шыққалы отырған анамыздың қимылы ширақ, сөзі мірдің оғындай. Сұңғақ бойлы, аққұбаша келген  кейуананың ойындағысын ірікпей айтатындығы сөзінен аңғарылып тұрды.
Көршілес жатқан Т. Рысқұлов ауданына қарасты Ақыртөбе ауылында  дәулетті отбасында дүниеге келген оған тағдыр жетімдік жүгін ерте арқалатыпты. Әкесі Әлімбай «бай-кулак» деген жаламен түрмеге қамалып, сол кеткеннен хабар-ошарсыз. Анасы Тоғайым көзінің ағы мен қарасы болған сәбиін